O FALAR NON TEN CANCELAS

  Anxo González Guerra veu deleitarnos coas súas historias e vivencias en relación ao noso idioma. Enfiounas de tal xeito que algo nos contaxiou da súa autenticidade. Aproveitamos a actividade para observar a naturalidade e cercanía con que conta as historias e sermos quen de aplicalas á hora de contar contos poñendo énfase na expresividade. Actividade para o alumnado de 2º ESO celebrada o 15 de maio no mes das Letras.   Estas son as fotos da contada. Grazas Chus Prol por organizar.

Foto da web https://festivalabrapalabra.es/participantes/paula-carballeira/ Esta semana volvemos ás aulas e nada mellor que facelo coa visita de Paula Carballeira, unha convidada que é máis ca da casa, e sempre nos vén contar uns contos todos quedamos encantados, o alumnado e a artista.  Por motivos de saúde adiamos para este día a sesión de contacontos, xa nos quedaba lonxe a lectura dos Trece avisos , pero oalumnado de 1º ESO tivo un agasallo ben lindo na volta ao Instituto.

 No mes dos libros, lectura do alumnado de 1º ESO na aula do libro Trece avisos e visita de Paula Carballeira, que unha vez máis meteu o medo no corpo e algún que outro susto ao alumnado cos seus contos e a súa forma inigualable de contar. Agradecidas unha vez máis.

OS DEFUNTOS FALABAN CASTELAO (Inspirado na obra de Anxel Fole) SOBRE A MORTE DO BIEITO O SUSO ( Adaptación do relato con este nome, do escritor, Xosé Luís Méndez Ferrín, do libro O crepúsculo e as formigas .). CONTOS PAR AOS MÁIS CATIVOS A BRUXA REGAÑADENTES FIZ, O COLECCIONISTA DE MEDOS

 

  O venres 22 de maio visitou o IES Lagoa de Antela a contacontos, actriz, escritora...                                     Paula Carballeira Algúns momentos da contada...

  O resultado do concurso de relatos curtos deste Samaín 2021 foi otorgado a un alumno de 1º ESO e unha alumna de 2º ESO ex aequo .  Así de alegres estaban o/as artistas Ambos textos gustaron moito ao xurado. Aquí os tedes para que vós tamén os poidades ler. Brais Conde (1º ESO B) A LENDA DO BURATO DOS MOUROS María era unha nena de Bóveda, un pequeno pobo ao pé do Monte do Castelo. Bóveda era unha aldea fermosa e acolledora, chea de xente, case toda labrega. María tiña 8 anos e era unha nena intelixente e curiosa, á que lle gustaba ler e xogar cos seus irmáns. Un día, a súa nai mandouna ao Monte do Castelo a gardar as vacas. María estaba soa e aburrida. Para pasar o tempo buscou unhas pedras para xogar ás casiñas. Colleu pedras grandes e outras máis pequenas e de todas as cores. Entón, viu uns obxectos brilantes. Achegouse intrigada. Entre as herbas e os caxatos, alí estaban unhas taciñas que parecían de ouro. María alegrouse moitísimo, pero pensou: “terán dono?”  Non sab...